Etiket: ilahi

Elemez oldu unum eskimiş artık eleğim / Kefenim giyme günümde çıkarınca yeleğim

Elemez oldu unum eskimiş artık eleğim / Kefenim giyme günümde çıkarınca yeleğim

Elemez oldu unum eskimiş artık eleğim
Kefenim giyme günümde çıkarınca yeleğim
Lehime der mi aceb sağdaki şâhid meleğim
Bilmezem menzil-i rûhum hangi burçdadır feleğim

Kaderin çarhını arzuma çevirmez bileğim
Sen çevir lutfen ilâhî vuslatındır dileğim

Vuslatın şartını kıldın gerçi kullara edeb
Senden olmazsa inâyet sana vuslat ne aceb
Enbiyâ u evliyâ geldi takdîrinle hep
Sen istersen küçücük bir fiili eylersin sebeb

Kaderin çarhını arzuma çevirmez bileğim
Sen çevir lutfen ilâhî vuslatındır dileğim

On sekiz bin âlemi “kâf u nûn”la dizeli
Şaşmadı seyrini bir şey menzilinde gezeli
Sen yarattın güzel Allah çirkin ile güzeli
Her şeyin hâlıkı sensin hükmün ise ezelî

Kaderin çarhını arzuma çevirmez bileğim
Sen çevir lutfen ilâhî vuslatındır dileğim

Değilem kurbune lâyık yüzümün kâresi var
Kulluğunda cismimin ah şugl âvâzesi var
Lutfedersen vuslatın elbet bir çâresi var
Dilde lâkin hicrinin sûzişli bir yâresi var

Kaderin çarhını arzuma çevirmez bileğim
Sen çevir lutfen ilâhî vuslatındır dileğim

Kulun Hâdî sana lâyık ameli yok neylesin
Sâ’at-i vakt-i rûha vayh et dilediğini dilesin
Senden özge kime Yâ Rab derd-i hicrin söylesin
Sen ilhâm et rızân neyse onu öyle eylesin

Kaderin çarhını arzuma çevirmez bileğim
Sen çevir lutfen ilâhî vuslatındır dileğim

kapatırlar seni bir hâl-i haraba yalınız; ol karanlık geceler kendine bir yâr ara bul

Ey gönül, kendini vezn etmeye kantar ara bul!
Yürü git, kantarına halis olan a’yar ara bul!
Kapatırlar seni bir hâl-i haraba yalınız;
Ol karanlık geceler kendine bir yâr ara bul!

Kimi dosta varır dosta bendolur
Kimi nefse uyar kahrolur gider

Kimi gülistanda goncagül olur
Kimi goncagüle hâr olur gider.

Kimi tevbe eder esfiya olur
Kimi inat eder eşkiya gider

Kimi Ahmed seni uzaktan tanır
Kimi yaklaşır da kör olur gider.

Gel Ey kardeş HAKK’ı bulayım dersen,
Bir kamil mürşide varmayınca olmaz.
Rasul’ün cemalin göreyim dersen
Bir kamil mürşide varmayınca olmaz

Yahya SOYYİĞİT- Veysel DALSALDI

asfiyâ – esfiyâ: Saf ve temiz, hâlis, her türlü kötülükten arınmış kimseler, ermişler

vezn etmek: tartmak