Etiket: kaside

Elemez oldu unum eskimiş artık eleğim / Kefenim giyme günümde çıkarınca yeleğim

Elemez oldu unum eskimiş artık eleğim / Kefenim giyme günümde çıkarınca yeleğim

Elemez oldu unum eskimiş artık eleğim
Kefenim giyme günümde çıkarınca yeleğim
Lehime der mi aceb sağdaki şâhid meleğim
Bilmezem menzil-i rûhum hangi burçdadır feleğim

Kaderin çarhını arzuma çevirmez bileğim
Sen çevir lutfen ilâhî vuslatındır dileğim

Vuslatın şartını kıldın gerçi kullara edeb
Senden olmazsa inâyet sana vuslat ne aceb
Enbiyâ u evliyâ geldi takdîrinle hep
Sen istersen küçücük bir fiili eylersin sebeb

Kaderin çarhını arzuma çevirmez bileğim
Sen çevir lutfen ilâhî vuslatındır dileğim

On sekiz bin âlemi “kâf u nûn”la dizeli
Şaşmadı seyrini bir şey menzilinde gezeli
Sen yarattın güzel Allah çirkin ile güzeli
Her şeyin hâlıkı sensin hükmün ise ezelî

Kaderin çarhını arzuma çevirmez bileğim
Sen çevir lutfen ilâhî vuslatındır dileğim

Değilem kurbune lâyık yüzümün kâresi var
Kulluğunda cismimin ah şugl âvâzesi var
Lutfedersen vuslatın elbet bir çâresi var
Dilde lâkin hicrinin sûzişli bir yâresi var

Kaderin çarhını arzuma çevirmez bileğim
Sen çevir lutfen ilâhî vuslatındır dileğim

Kulun Hâdî sana lâyık ameli yok neylesin
Sâ’at-i vakt-i rûha vayh et dilediğini dilesin
Senden özge kime Yâ Rab derd-i hicrin söylesin
Sen ilhâm et rızân neyse onu öyle eylesin

Kaderin çarhını arzuma çevirmez bileğim
Sen çevir lutfen ilâhî vuslatındır dileğim

Ben sanırdım âlem içre bana hiç yâr kalmadı / Ben beni terk eyledim bildim ki ağyâr kalmadı

Bu eserin bestekârı olan Şeyh Hâfız Hüseyin Hâlis Efendi, Şehremini’deki Remlî Tekkesi’nin şeyhi olup, eseri okuyan Zâkirbaşı Albay Salahaddin Gürer’in dayısıdır. Zâkirbaşı Salahaddin Gürer, diğer dayısı Râşid Efendi’den olduğu kadar Hâlis Efendi’den de çok istifâde etmiştir…

Nutuk : Niyâzî Mısrî Kuddise Sırruh
Beste : Şeyh Hâfız Hüseyin Hâlis Efendi
Makam : Mâhur
Okuyan : Zâkirbaşı Albay Salahaddin Gürer

DSC_0025Ben sanırdım âlem içre bana hiç yâr kalmadı
Ben beni terk eyledim bildim ki ağyâr kalmadı

Cümle eşyâda görürdüm hâr var gülzâr yok
Hep gülistân oldu âlem şimdi hiç hâr kalmadı

Gece gündüz zâr u efgân eyleyüp inlerdi dil
Bilmezem n’oldu kesildi âh ile zâr kalmadı

Gitti kesret geldi vahdet oldu halvet dost ile
Hep Hakk oldu cümle âlem şehr u pâzâr kalmadı

Dîn diyânet âdet ü şöhret kamu vardı yele
Ey Niyâzî n’oldu sende kayd-ı dindâr kalmadı

Niyâzî Mısrî